প্ৰবন্ধ


বুঢ়ী আইৰ সাধু প্ৰকাশৰ সময়ত বেজবৰুৱাৰ চিন্তা আৰু দৰ্শনে পৰিপক্কতা লাভ কৰিছিল। সেয়ে সাধুকথাবোৰ সংগ্ৰহ কৰি পোনে পোনে ছপাই দিয়াৰ সলনি সাধুকথা সম্পৰ্কীয় তাত্ত্বিক গ্ৰন্থ অধ্যয়নৰ যোগেদি সেইবোৰ বৈজ্ঞানীকভাৱে পৰিশোধন কৰিছিল। এইদৰেই অসমত সাধুকথাৰ বিদ্যায়তনিক চৰ্চাৰ বাট মুকলি কৰিছিল। বেজবৰুৱাক যদি কোনোবাই সাধুকথাৰ সাধাৰণ সংগ্ৰাহক বুলি ভাৱে, তেন্তে নিতান্তই ভুল কৰা হ’ব। সেই কথাৰ প্ৰমান তেওঁ বুঢ়ী আইৰ সাধুুৰ পাতনিত দি গৈছে।১বেজবৰুৱা সচেতন আছিল যে প্ৰত্যেক জাতিৰ লোককথাৰ মাজত জাতিটোৰ অতীতৰ জীৱন চৰ্যাৰ ইঙ্গিত সাঙুৰ খাই থাকে। সাধুকথাক জাতিটোৰ আত্মজীৱন চৰিত বুলিয়েই তেওঁ কৈ পেলাইছে।...



"Before you act, listen/Before you react, think/Before you spend, earn/Before you criticise, wait/Before you pray, forgive/Before you quit, try" - Ernet Hemingway

সাম্প্ৰতিক ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ এগৰাকী অপ্ৰতিহত নেতা হৈছে নৰেন্দ্ৰ মোদী। পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ গণতান্ত্ৰিক দেশ ভাৰতবৰ্ষত যোৱা ডেৰটা বছৰত এই গৰাকী ব্যক্তিৰ মনৰ দৃঢ়তা, কৰ্মদক্ষতা আৰু দুৰ্নীতিবিৰোধী অৱস্থানৰ বিষয়ে সমগ্ৰদেশতে ব্যাপক চৰ্চা আৰম্ভ হৈছিল।তাৰে উষ্ম প্ৰতিফলন ঘটিল ২০১৪ চনৰ মে' মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা লোকসভা নিৰ্বাচনত। কংগ্ৰেছৰ দুৰ্নীতি আৰু বঞ্ছনাৰ ৰাজনীতিৰ অন্ত পেলাই নৰেন্দ্ৰ মোদী প্ৰধান মন্ত্ৰী হ'ল। কিন্তু প্ৰকৃতপক্ষে অন্ত পৰিলিনে বঞ্ছনাৰ?...



‘ব্ৰেইন ড্ৰেইন’ – সম্প্ৰতি এই শব্দকেইটাই আমাৰ সকলোৰে মাজত বিশেষ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে । কিন্তু এই ‘ব্ৰেইন ড্ৰেইন’নো কি ?

প্ৰতিখন উন্নত দেশে উন্নত মানৱ সম্পদ সৃষ্টিত সদায়ে গুৰুত্ব দি আহিছে । উন্নত দেশসমূহে আগবঢ়োৱা সা-সুবিধা আৰু ব্যক্তিগত আকাংক্ষাৰ বাবে আন আন দেশসমূহৰপৰাও এই দেশসমূহলৈ মানৱ সম্পদৰ আগমন ঘটিবলৈ ধৰিছে । এইদৰে বিশেষ বিশেষ প্ৰতিভাসম্পন্ন মানৱ সম্পদৰ এখন দেশৰপৰা আন এখন দেশলৈ হোৱা বহিঃগমন বা আন্তঃগমনৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৱেই হৈছে ব্ৰেইন ড্ৰেইন ।

সম্প্ৰতি ভাৰতবৰ্ষতো ব্ৰেইন ড্ৰেইনৰ শিপাই খোপনি পুতিবলৈ ধৰিছে।মূলত: গৱেষণা, শিক্ষা, নিয়োগ আদিৰ বাবে অত্যাধুনিক সা-সুবিধা, উন্নত পাৰিশ্ৰমিক, আনুষংগিক সা-সুবিধাৰ উপলদ্ধতা আদিয়েই ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ।ই আমাৰ বাবে সৌভাগ্য বা দুৰ্ভাগ্য এই দুয়োটা বুলি ভবাৰ অৱকাশ আছে।আমাৰ বাবে সৌভাগ্য আৰু গৌৰৱৰ বিষয় ভাৰতীয়সকলে আজি বিদেশত সমাদৰ তথা স্বীকৃতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে, কিন্তু সমান্তৰালভাৱে আমি এওঁলোকৰ অৱদানৰপৰা বঞ্চিত হবলগীয়া হৈছে, যিটো বৰ দুৰ্ভাগ্যৰ বিষয় ।


শিক্ষা হ’ল জ্ঞান আহৰণ তথা বিকাশৰ মধুৰতম প্ৰক্ৰিয়া । যি প্ৰক্ৰিয়া মানৱ সম্পদ বিকাশৰ জৰিয়তে মানৱ শক্তি গঢ়াৰ পৰিচায়জক। আচলতে ব্যক্তিৰ জীৱনেই শিক্ষা আৰু শিক্ষাই জীৱন। বিখ্যাত দাৰ্শনিক স্বামী বিবেকানন্দই কৈছিল- “শিক্ষাই মানুহৰ অন্তৰ্নিহিত পূৰ্ণতাৰ স্পষ্ট প্ৰকাশ।” শিক্ষাই এজন ব্যক্তিৰ অন্তৰ্নিহিত প্ৰতিভাসমূহৰ পূৰ্ণ বিকাশ সাধন কৰে। শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষনৰ অবিহনে কোনো ব্যক্তিয়েই নিজৰ সুপ্ত প্ৰতিভাৰ বিকাশ কৰিব নোৱাৰে।



শংকৰী যুগৰ বলিষ্ট সাহিত্যিক মাধৱদেৱৰ ঝুমুৰাসমূহ নিসন্দেহে অসমীয়া সাহিত্যৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সৃষ্টি। শংকৰদেৱৰ অংকীয়া নাটৰ তুলনাত মাধৱদেৱৰ নাটসমূহ কিছু পৃথক। যিহেতু শংকৰদেৱৰ নাটসমূহৰ তুলনাত মাধৱদেৱৰ নাটমূহৰ কাহিনীৰ পৰিসৰ সংকীৰ্ণ সেয়েহে এনেধৰনৰ নাটক ঝুমুৰা বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। এই নাটসমূহত শংকৰদেৱৰ নাটৰ দৰে পূৰ্ণ আখ্যান বা উপাখ্যান পোৱা নাযায়। মাধৱদেৱে শংকৰদেৱক অনুসৰণ কৰি ছখন নাটক ৰচনা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। কিন্তু পাছলৈ তেখেতৰ নামত ভণিতা পেলাই কোনো কোনোৱে গীত ৰচনা কৰাৰ দৰে কেইবাখনো নাট অন্য লোকে ৰচনা কৰা বুলি সন্দেহ কৰা যায়। সি যি কি নহওক মাধৱদেৱৰ নামত প্ৰচলিত পাঁচখন নাটক সন্দেহমুক্ত আৰু মাধৱদেৱৰ ৰচনা বুলি নিশ্চিত। সেই নাট চাৰিখন হ’লঃ অৰ্জুন ভঞ্জন,ভূমি লেটোৱা,চোৰধৰা,পিপৰা গুচোৱা আৰু ভোজন বিহাৰ। ...



Google অনলাইন বিজ্ঞাপন সেৱাৰ বাবে বিশ্ববিখ্যাত search engine। কেলিফৰ্ণিয়াৰ মাউণ্টেইন ডিউ চহৰত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় অৱস্থিত। Google-ৰ মূল উদ্দেশ্য হ'ল-"বিশ্বৰ তথ্যসমূহ একত্ৰিত কৰি সেইবোৰ সকলোৰে বাবে সহজলভ্য কৰি তোলা"

১৯৯৬ চনত গৱেষণা প্ৰকল্প হিচাপে কেলিফৰ্নিয়াৰ দুজন পি এইচ ডি অধ্যয়নৰত ছাত্ৰ লেৰী পেজ আৰু চাৰ্গেই ব্ৰিনে Google-ত কাম আৰম্ভ কৰিছিল। আৰু ১৯৯৮ চনৰ ৭ চেপ্তেম্বৰত এটা প্ৰাইভেট লিমিটেড কোম্পানী হিচাপে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰে।২০০৪ চনৰ ১৯ আগষ্টত ই এটা পাব্লিক লিমিটেড কোম্পানীলৈ পৰিণত হয়।

Google শব্দৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা ৰ সম্পূৰ্ণ নাম হ'ল-Global Organisation of Oriented Groups Language of Earth। অক্সফৰ্ড অভিধানত Google-ক এটা verb হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি ইয়াৰ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা হৈছে। তথ্য অনুসৰি ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল ইণ্টাৰনেটৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহৰ বাবে ব্যৱহাৰিক সঁজুলি। ইয়াত সন্নিৱিষ্ট প্ৰত্যেকটো আখৰেই এটা নিৰ্দ্দিষ্ট ৰং সূচায়- G(নীলা), O(ৰঙা), O(হালধীয়া), G(নীলা), L(সেউজীয়া), E(ৰঙা)। বিশ্বত প্ৰতিদিনে ৩.২ বিলিয়ন মানুহে Google ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ ৱেবছাইটটো হ'ল www.google.com আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ বাবে www.google.co.in।

Google alerts(ইমেইলৰ বাবে ব্যৱহৃত), Google custom search(বিষয়বস্তু চাবৰ বাবে), Language tools(ভাষা সলনি কৰিবৰ বাবে), Picasa web albums (অনলাইন ফটো পঠিওৱাৰ বাবে) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। Google Plus এক ছছিয়েল মিডিয়া। Gmail, Google drive, Google docs, Youtube, Google App Engine, Google web toolkit আৰু AJAX( Javascript application-ৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়)। Translator toolkit, Google Maps ইত্যাদি ছফটৱেৰ Google-ত উপলব্ধ।

Google-ত থা বিভিন্ন অপাৰেটিং ছিষ্টেমসমূহ হ'ল- Android, Chrome OS, Google TV, Android Auto, Google Chrome, Google web designer, Drive, Mobilizer, Google doodle, Google Voice App, Nexus One, Chromebox ইত্যাদি।

বৰ্তমান বিশ্বৰ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত search engine হ'ল Google, য'ত বৰ্তমান ৬৫,০৩০ জন কৰ্মচাৰীয়ে কাম কৰি আছে আৰু ইয়াৰে ১০,০০০ কৰ্মচাৰী হ'ল ছফটৱেৰ ইঞ্জিনীয়াৰ।মুঠৰ ওপৰত Google আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় search engine।


বিলত তিৰেবিৰাই/ পদুমৰ পাহি ঐ/ পাতত তিৰবিৰাই পানী/ ৰ'দত তিৰেবিৰাই/ জিঞাৰে পাখি ঐ/ ফুলনিত ফুলৰে ৰাণী।

এই বিখ্যাত গীতটিয়েই কাঢ়ি নিছিল, হৰি নিছিল তেখেতৰ মন প্ৰাণ। নজনাকৈয়ে হৃদয় ফাটি ওলাই আহিছিল মৰমৰ আকুল ভাষাবোৰ। কাৰোবাৰ কণ্ঠ নিগৰি ওলাই আহিছিল এই গীতৰ গুণগুণনি। একো নজনাকৈয়ে প্ৰেমত পৰিছিল সেই ব্যক্তিগৰাকী। কোনোবা এদিন কৰবাত এটি কুমাৰীয়ে "বিলত তিৰেবিৰাই পদুমৰ পাহি ঐ" গীতটি গোৱা শুনিছিল।...



বিজ্ঞানৰ জন্মকালৰে পৰা ইয়াৰ ধৰ্মৰ সৈতে যুঁজৰ আৰম্ভণি। এই যুঁজ নিজৰ ধাৰণাক সত্য আৰু শ্ৰেষ্ঠ বুলি প্ৰতিপন্ন কৰাৰ যুঁজ। প্ৰথমাৱস্থাত উৎসুক মানুহবোৰে লুকাই চুৰলৈ বিজ্ঞান চৰ্চা কৰিবলগীয়া হৈছিল। কাৰণ কেথলিক গীৰ্জাৰ বিপৰীতে যোৱা মানেই অমানুষিক শাস্তি তথা মৃত্যুদণ্ড। তেনে শাস্তিৰ উদাহৰণ কপাৰনিকাছ, গেলিলিওৰ ক্ষেত্ৰত পোৱা যায়। সেই সময়ত সংঘাত আছিল তীব্ৰ। অতীজৰে পৰা চলি অহা পাৰস্পৰিক ধৰ্মীয় ধাৰণা(যেনে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ জন্ম ৰহস্য, মানুহ ত থা অন্যান্য জীৱ-জন্তুৰ জন্ম ৰহস্য, গ্ৰহ নক্ষত্ৰৰ ঘূৰ্ণনৰ ধাৰণা)সমূহৰ বিপৰীতে সেইসময়ৰ দাৰ্শনিকসকলে নতুনকৈ বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰে তুলিধৰা ব্যক্তব্য তথা যুক্তিবোৰ তেওঁলোকৰ বাবে অবান্তৰ আছিল।



উপন্যাস হ’ল বাস্তৱ ঘটনা আধাৰিত কলাত্মক গদ্য সাহিত্য। জীৱনৰ কাৰ্যাৱলী আৰু সময়ৰ যুগসাপেক্ষ পৰিৱৰ্তনক কলাত্মকভাৱে একোখন উপন্যাসৰ কাহিনীৰ পৰিসীমাই বহন কৰে। জাপানৰ লেডী মুৰাচাকি শ্বিকবুৱে একাদশ শতিকাত ৰচনা কৰা The Tale of Genji নামৰ উপন্যাসধৰ্মী ৰচনাখনকেই সাহিত্য সমালোচকসকলে প্ৰথম এই শ্ৰেণীৰ গ্ৰন্থ বুলি অভিহিত কৰিব খোজে। এই অনুসৰি একংবিশ শতিকাৰ আৰম্ভনিতে বিশ্ব সাহিত্যত উপন্যাসৰ বয়স এহেজাৰ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ বিপৰীতে ডেনিয়েল ডিফোৰ ‘ৰবিন্সন ত্ৰুছ’ৰ (১৭১৯ সৃষ্টিৰে ইংৰাজী উপন্যাস সাহিত্যৰ আৰম্ভনি আৰু বংকিমচন্দ্ৰৰ ‘দুৰ্গেশ নন্দিনী’ (১৮৫০ প্ৰকাশৰ লগে লগে বাঙালী সাহিত্যৰ লগতে ভাৰতীয় সাহিত্যত প্ৰকৃত উপন্যাস সৃষ্টিৰ এক নৱজাগৰণৰ সৃষ্টি হয়। বিশ্ব সাহিত্যৰ তুলনাত আমি ক’বলৈ দ্বিধাবোধ নকৰো যে অসমীয়া উপন্যাসে ইতিমধ্যে এশ বছৰহে অতিক্রম কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। কিন্তু গৌৰৱৰ কথাটো হ’ল ইমান কম সময়ৰ ভিতৰতে অসমীয়া উপন্যাসৰ বিস্তাৰ আৰু উত্তৰণে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। অসমীয়া উপন্যাসৰ ঐতিহ্যই আমাক এক গৌৰৱোজ্জ্বল অধ্যায় সম্বলিত গৰিমাময় অতীতক উপহাৰ দিছে আৰু সেই ঐতিহ্যৰ ভিত্তিত গড়ি উঠিছে সৃষ্টিৰ এক সুস্থ আৰু বলিষ্ঠ বাতাবৰণৰ বৰ্তমান। তদুপৰি আমি ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিও আশাবাদী হ’ব পাৰিছোহঁক। অসমীয়া উপন্যাসৰ এই ক্রমবিকাশৰ ইতিহাসৰ...